Zonsopgang tijdens mijn les over weer!

Hoe grijp je het ongrijpbare bij pubers?

Bijzondere wezens zijn het. Pubers! In de les kijk ik ze aan en vraag mij in stilte af: Waar denk je nu aan? Ben je bij de les? Snap je het niet? Vervolgens kijkt de puber mij ook aan: Wat kijkt ‘ie naar mij? Waar zijn we (gebleven)? Zit mijn haar wel goed? Wat staat er in mijn WhatsApp bericht?

Ik stel ook vragen aan de klas: Wat heb je geleerd? Wat vind je ervan? Hoe heb je het ervaren? 30 paar ogen staren mij aan, geen reactie. Ja… een enkeling die durft. Maar dat is vaak dezelfde leerling en ‘die komt er wel’ zeggen we dan…

Het zijn dit soort momenten die ik als docent mee maak en dan baal ik wel: hoe grijp je het ongrijpbare bij pubers?
Hoe krijg je ze zover dat ze inhoudelijk in gesprek gaan over wat dan ook. Zodra er meerdere pubers bij elkaar staan ontstaat er een onzichtbare chemische reactie waarin ze je vragend aanstaren en weinig meer zeggen. Want ja… Ik ga echt niks zeggen, straks zeg ik iets raars… Hoe kom ik over? Wat zullen ze wel van mij vinden. Wat staat er op mij telefoon?

Hebbes!

Weerproject van KNMI
Weerproject van KNMI

In december en januari werkten mijn havo-2 leerlingen aan een vakoverstijgend project samen met Natuurkunde. Nu achteraf blijkt het een geslaagd project, want ik ben in staat geweest om bij leerlingen het ongrijpbare te grijpen! Leerlingen leerden de theorie van het weer, maakten uitvoerige aantekeningen en ontwikkelden op basis daarvan een eigen weerbericht. Inclusief opnemen, presenteren en monteren van de video.

De weken vlogen voorbij en er was een lekkere vibe (red. actief werkklimaat). Maar het echte eureka moment voelde ik toen ik de reflecties las. Daar stonden schitterde uitspraken in geschreven, van diezelfde puber die mij in de klas glazig aan staart. Ik weet het echt wel dat ze veel meer leren dan dat wij merken, maar hoe grijp je dat. Ik wil het kunnen meten als docent én de puber een compliment geven.

Vaardig!

Sommige uitspraken zijn super om te lezen, dat is maar goed ook. Het stelt mij onder andere in staat om niet alleen op product, maar ook op proces te beoordelen. Dat voelt goed. Een paar uitspraken:

“Eerst wou ik het eigenlijk niet presenteren omdat ik het best eng vind. Ik ben dan best onzeker over hoe ik het moet doen en schiet dan vaak in de lach (…) uiteindelijk is het toch gelukt!”

Dit schrijft een leerling uit zichzelf en ontdekt dat hij meer in zijn mars heeft dan verwacht. Als dat niet motiverend werkt… Presenteren is een van de zogenaamde 21e eeuwse vaardigheden. Zo nieuw is de vaardigheid presenteren niet maar zeker wel belangrijk.

“Ik heb geleerd dat je niet alleen maar bij jongens hoeft te zitten om serieus en goed te werken en het gezellig te hebben”

Model van 21e Zeeuwse vaardigheden
Model van 21e eeuwse vaardigheden

Deze jongen had er zelf voor gekozen om samen met twee meiden een groepje te vormen. Ik had gezegd in de klas: kies iemand waarmee je goed kan werken, niet voor iemand waarmee je hard kan lachen. Ook samenwerken komt voor in het schema van 21e eeuwse vaardigheden.

“Ik vind dat het eindresultaat heel mooi is geworden. Vooral omdat we (…) echt niet wisten hoe we dit moesten doen”

Dit slaat op de weervideo. Deze leerling stond voor de uitdaging om de theorie concreet te maken in een eigen video. Maar hoe? Dat heb ik de leerlingen niet verteld. Problemen oplossen door je creativiteit aan het werk te zetten  is van grote betekenis. Dan mag je ook als leerlingen trots zijn op het feit dat het lukt: Samen een weervideo bedenken, organiseren, presenteren, monteren & inleveren!

Ik gun iedere ouder, leerkracht, docent en wie dan ook die intensief met pubers werkt een eureka moment!

Meer informatie?
  • Meer over 21e eeuwse vaardigheden lees je op Kennisnet.
  • Weer observatie website van KNMI met lesmaterialen vind je hier.

Een gedachte over “Hoe grijp je het ongrijpbare bij pubers?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *